TYTUŁ: cykl modernizmu
AUTOR: Podgórski Rafał
Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na Wydziale Malarstwa, w pracowni prof. zw. Jerzego Ostrogórskiego w 2009 roku. W okresie gdańskim, organizuje wiele inicjatyw artystycznych, m.in. intermedialne wystąpienia audio-wizualne, czy wystawy malarstwa. Organizuje swój warsztat w fundacji „Wspólnota Gdańska”. Wchodzi w skład „Gdańskiego Klubu Pejzażystów”, wystawiając swoje dzieła w wystawach zbiorowych i indywidualnych.
Od 2011 roku zostaje asystentem w pracowni rysunku prof. nadzw. dr hab. Elżbiety Kalinowskiej-Motkowicz w Instytucie Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej. W między czasie organizuje wiele wystaw indywidualnych i bierze udział w zbiorowych. Organizuje warsztaty studenckie i patronuje studenckiemu kołu naukowemu.
W 2015 roku broni tytuł doktora sztuki na Wydziale Malartwa ASP w Gdańsku.
Współpracuje z „Galerią na Piętrze”, kuratoruje wystawom organizowanym w środowisku lokalnym. Zakłada prywatne studio graficzne Atelier Miniatura. Czynnie przykłada się do rozwoju edukacji artystycznej w regionie koszalińskim.
W sztuce podejmuje wiele wątków artystycznych. Interesuje się pojęciem wirtualności i symulacji, syntestezji, sztuką wschodu, gestu, pejzażem w ujęciu tradycji malarstwa europejskiego, pojęciami tożsamości architektury, świętą geometrią, pochodzeniem liczby, strukturalizmem, semiotyką, sztuką procesualną, oraz wieloma innymi.
Uprawia sztukę w wielu gatunkach, począwszy od malarstwa sztulowego, ściennego, grafiki digitalnej, sitodruku, litografii, fotografii analogowej, rysunku, instalacji, wideoartu. Tworzy na pograniczu spekulatywnych procesów projektowania obrazu. Nie godzi się na kompromis w sztuce.
TYTUŁ: Mr Silence I
AUTOR: Nowak Paweł
Urodzony w 1956 r. w Aleksandrowie Kujawskim. Studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku na kierunku malarstwa w Pracowni prof. Kazimierza Ostrowskiego odbył w latach 1979-1986. Członek Stowarzyszenia Pastelistów Polskich i Międzyplanetarnego Stowarzyszenia istot żywych UNDERGOUND.
Tworzy subtelne, bajeczne grafiki i poetyckie, radosne pastele. Tworzy również we własnej technice "malarstwo reliefowe w papierze".
TYTUŁ: Magiczne krzesło
AUTOR: Radzikowska Elżbieta
Ur. 1951 r.Absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Dyplom z grafiki warsztatowej u prof. E. Piotrowicza uzyskała w 1982 r. Uprawia grafikę warsztatową, rysunek i małą formę graficzną; urządza także ekspozycje, na które składają się takie obiekty autorskie jak firany, parawany i przedmioty dekoracyjne. Jest laureatką wielu wyróżnień i nagród. Mieszka i pracuje w Poznaniu.
Oprócz grafiki warsztatowej, ekslibrisów i rysunków zajmuje się sztuką użytkową.
TYTUŁ: Nokturn III
AUTOR: Gieraga Andrzej
Urodzony w 1934 roku. Studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi w latach 1965-1970. Dyplom z wyróżnieniem w roku 1971. Od roku 1971 zatrudniony w macierzystej uczelni, a także jako profesor na Politechnice Radomskiej, w Katedrze Sztuki.
Twórczość w zakresie malarstwa, rysunku, grafiki warsztatowej i grafiki użytkowej.
TYTUŁ: Ratusz w otoczeniu kamieniczek rynku. Poznań
AUTOR: Grabowska Greta
Urodzona w 1965 r. w Koszalinie..
Absolwentka Architektury Wnętrz gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom uzyskała w pracowni prof. Zbigniewa Parandowskiego. Mieszka i tworzy w Koszalinie.
Od lat zawodowo zajmuje się projektowaniem wnętrz, a jednocześnie uprawia tzw. sztukę czystą. Jej prace wystawiane były w wielu galeriach krajowych i zagranicznych, m.in. w Krakowie, Poznaniu, Warszawie, Łodzi, Szczecinie, Rzeszowie, Niemczech, Danii.
Twórczość Grety Grabowskiej wyrasta z jej dwóch największych pasji: architektury i papieru. „Pracuję w papierze, na papierze, z papierem. Ot takie papierowe szaleństwo. (...) To, co w papierze urzeka, to szorstkość i delikatność zarazem. Papiery są delikatne jak liście, a czasem chropowate jak kora...”.
Dominującą formę jej wypowiedzi artystycznej stanowią kolaże z pogniecionych i porozrywanych kawałków gazet, papieru czerpanego, kartonów, bibuły japońskiej, chińskiego jedwabnego papieru. Gniecione papiery najczęściej uzupełnione są rysunkiem węglem, kredą, pastelami. Wszystko utrzymane w monochromatycznej gamie, syntetycznej formie, zgodnie z zasadą: maksimum wyrazu poprzez minimum środków. Niektóre prace są bardziej figuratywne, możemy wręcz rozpoznać przedstawiane miejsca, inne niemal zupełnie abstrakcyjne.
Jak pisze Andrzej Konieczny, „Jej prace wyrastają z rysunku, oparte są na rzetelnej konstrukcji, przełamanej plamą. W architektoniczną sieć rysunku, wrzuca (...) malarsko spreparowaną materię. Przestrzeń, światło i cień, elementy komponujące obraz, ustawia przy pomocy dużych płaszczyzn, zagęszczając je kreską, czy wklejając mniejsze elementy.”
Dzieli czas między architekturę a pozyskiwanie papierów dla sztuki. Owe papiery, to tworzywo Grety, jej własna technika kształtowania obrazu, poprzez który pragnie się twórczo wypowiedzieć.
„Moje prace są ani radosne, ani ponure. Jak w życiu nic nie jest ani złe, ani dobre – taka próba klasyfikacji jest irracjonalna. W odniesieniu do sztuki – szczególnie.”
Fotorelacja z wernisażu Grety Grabowskiej "Kontury tracą ostrość" w 2012 roku.
Fotorelacja z wystawy Grety Grabowskiej "Koszalin-Koeslin-Teraz" w 2020 roku
TYTUŁ: Opowiadanie 66
AUTOR: Wieczorek Krzysztof
Krzysztof Wieczorek jest absolwentem Wydziału Grafiki łódzkiej PWSSP. Dyplom otrzymał w Pracowni Technik Metalowych prof. Leszka Rózgi w 1977 roku. Uprawia grafikę warsztatową, projektową, malarstwo i collage. Jest laureatem wielu międzynarodowych konkursów graficznych, m.in.: I nagrody oraz medalu na VIII Międzynarodowym Biennale Sztuki w Madrycie (1982), nagrody specjalnej na VIII Ogólnopolskiej Wystawie Grafiki w Łodzi (1983), III nagrody na Konkursie Graficznym im. Aleksandra Raka w Katowicach (1985). Uczestniczył w ponad 70 wystawach zbiorowych, środowiskowych, prezentacjach sztuki polskiej poza granicami kraju oraz w wystawach indywidualnych.
TYTUŁ: Bez tytułu
AUTOR: Beksiński Zdzisław
Fotograf, grafik, malarz. Urodzony w 1929 roku w Sanoku, zmarł 21 lutego 2005 roku w Warszawie.
Absolwent architektury na Politechnice Krakowskiej (1952). Po ukończeniu studiów na Politechnice Krakowskiej Beksiński wrócił do rodzinnego Sanoka. Już w pierwszej połowie lat 1950. wykonał dojrzałe prace fotograficzne, a także zainteresował się malarstwem, a później malarstwem materii.
Jako młody artysta zajmował się fotografią, wygrywając szereg konkursów międzynarodowych. Dziś Beksiński jest rzadziej kojarzony z czarno-białymi zdjęciami, jednak to właśnie od nich zaczął swoją karierę. Jego fotografie przedstawiały ludzkie postacie, często w niecodziennych pozach – skulone, jakby zalęknione modelki były owinięte sznurkami, ich ciała były zdeformowane lub tak skadrowane, że było widać tylko ich fragmenty.
Po pewnym czasie Beksiński przeszedł jednak do następnej formy wyrazu, jaką był rysunek. Jego rysunki były najpierw na pół abstrakcyjne. Potem przeszedł do czystej figuracji o pełnej erotyki, sadyzmu i masochizmu atmosferze. Beksiński w swych rysunkach „pastwił” się nad żywą osobą, deformując jej ciało i ukazując ją często w trakcie kopulacji, związaną i zniewoloną.
Około 1964 roku zaczął malować. Zdecydowanie zerwał wówczas z awangardą i w pełni oddał się malarstwu fantastycznemu, wizjonerskiemu, figuratywnemu, starannie malowanemu farbą olejną na płycie pilśniowej. Nigdy nie dawał swoim obrazom tytułów, uznając, że każdy widz może je interpretować w dowolny sposób. Pierwszy okres tego malarstwa, pod wpływem mistycyzmu wschodniego, któremu wówczas Beksiński hołdował, był pełen symboli, tajemniczych treści i katastroficznej, pełnej grozy atmosfery.
Pierwszym poważnym sukcesem wystawienniczym była dla Beksińskiego wystawa jego obrazów o tematyce czysto fantastycznej, zorganizowana w 1964 roku w Warszawie przez krytyka Janusza Boguckiego. O ile awangardowa krytyka odwróciła się wówczas od Beksińskiego raz na zawsze, uważając go za renegata, o tyle publiczność dobrze przyjęła wystawę. Sprzedał na niej wszystkie wystawione obrazy.
W swej twórczości z lat 90. Beksiński coraz bardziej oddalał się od fantastyki, tajemniczych treści, pełnej grozy atmosfery, którymi były przepełnione jego obrazy z okresu „fantastycznego”, który też sam określał jako „barokowy.
Po 2000 roku, nie zaprzestając jednocześnie malować i rysować, zaczął Beksiński tworzyć swoje kompozycje na komputerze i przy pomocy fotokopiarki.
TYTUŁ: Bez tytułu
AUTOR: Beksiński Zdzisław
Fotograf, grafik, malarz. Urodzony w 1929 roku w Sanoku, zmarł 21 lutego 2005 roku w Warszawie.
Absolwent architektury na Politechnice Krakowskiej (1952). Po ukończeniu studiów na Politechnice Krakowskiej Beksiński wrócił do rodzinnego Sanoka. Już w pierwszej połowie lat 1950. wykonał dojrzałe prace fotograficzne, a także zainteresował się malarstwem, a później malarstwem materii.
Jako młody artysta zajmował się fotografią, wygrywając szereg konkursów międzynarodowych. Dziś Beksiński jest rzadziej kojarzony z czarno-białymi zdjęciami, jednak to właśnie od nich zaczął swoją karierę. Jego fotografie przedstawiały ludzkie postacie, często w niecodziennych pozach – skulone, jakby zalęknione modelki były owinięte sznurkami, ich ciała były zdeformowane lub tak skadrowane, że było widać tylko ich fragmenty.
Po pewnym czasie Beksiński przeszedł jednak do następnej formy wyrazu, jaką był rysunek. Jego rysunki były najpierw na pół abstrakcyjne. Potem przeszedł do czystej figuracji o pełnej erotyki, sadyzmu i masochizmu atmosferze. Beksiński w swych rysunkach „pastwił” się nad żywą osobą, deformując jej ciało i ukazując ją często w trakcie kopulacji, związaną i zniewoloną.
Około 1964 roku zaczął malować. Zdecydowanie zerwał wówczas z awangardą i w pełni oddał się malarstwu fantastycznemu, wizjonerskiemu, figuratywnemu, starannie malowanemu farbą olejną na płycie pilśniowej. Nigdy nie dawał swoim obrazom tytułów, uznając, że każdy widz może je interpretować w dowolny sposób. Pierwszy okres tego malarstwa, pod wpływem mistycyzmu wschodniego, któremu wówczas Beksiński hołdował, był pełen symboli, tajemniczych treści i katastroficznej, pełnej grozy atmosfery.
Pierwszym poważnym sukcesem wystawienniczym była dla Beksińskiego wystawa jego obrazów o tematyce czysto fantastycznej, zorganizowana w 1964 roku w Warszawie przez krytyka Janusza Boguckiego. O ile awangardowa krytyka odwróciła się wówczas od Beksińskiego raz na zawsze, uważając go za renegata, o tyle publiczność dobrze przyjęła wystawę. Sprzedał na niej wszystkie wystawione obrazy.
W swej twórczości z lat 90. Beksiński coraz bardziej oddalał się od fantastyki, tajemniczych treści, pełnej grozy atmosfery, którymi były przepełnione jego obrazy z okresu „fantastycznego”, który też sam określał jako „barokowy.
Po 2000 roku, nie zaprzestając jednocześnie malować i rysować, zaczął Beksiński tworzyć swoje kompozycje na komputerze i przy pomocy fotokopiarki.
TYTUŁ: kwadrat x2
AUTOR: Podgórski Rafał
Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na Wydziale Malarstwa, w pracowni prof. zw. Jerzego Ostrogórskiego w 2009 roku. W okresie gdańskim, organizuje wiele inicjatyw artystycznych, m.in. intermedialne wystąpienia audio-wizualne, czy wystawy malarstwa. Organizuje swój warsztat w fundacji „Wspólnota Gdańska”. Wchodzi w skład „Gdańskiego Klubu Pejzażystów”, wystawiając swoje dzieła w wystawach zbiorowych i indywidualnych.
Od 2011 roku zostaje asystentem w pracowni rysunku prof. nadzw. dr hab. Elżbiety Kalinowskiej-Motkowicz w Instytucie Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej. W między czasie organizuje wiele wystaw indywidualnych i bierze udział w zbiorowych. Organizuje warsztaty studenckie i patronuje studenckiemu kołu naukowemu.
W 2015 roku broni tytuł doktora sztuki na Wydziale Malartwa ASP w Gdańsku.
Współpracuje z „Galerią na Piętrze”, kuratoruje wystawom organizowanym w środowisku lokalnym. Zakłada prywatne studio graficzne Atelier Miniatura. Czynnie przykłada się do rozwoju edukacji artystycznej w regionie koszalińskim.
W sztuce podejmuje wiele wątków artystycznych. Interesuje się pojęciem wirtualności i symulacji, syntestezji, sztuką wschodu, gestu, pejzażem w ujęciu tradycji malarstwa europejskiego, pojęciami tożsamości architektury, świętą geometrią, pochodzeniem liczby, strukturalizmem, semiotyką, sztuką procesualną, oraz wieloma innymi.
Uprawia sztukę w wielu gatunkach, począwszy od malarstwa sztulowego, ściennego, grafiki digitalnej, sitodruku, litografii, fotografii analogowej, rysunku, instalacji, wideoartu. Tworzy na pograniczu spekulatywnych procesów projektowania obrazu. Nie godzi się na kompromis w sztuce.
