Galeria na piętrze

TYTUŁ: Bez tytułu

Fotograf, grafik, malarz. Urodzony w 1929 roku w Sanoku, zmarł 21 lutego 2005 roku w Warszawie.

Absolwent architektury na Politechnice Krakowskiej (1952). Po ukończeniu studiów na Politechnice Krakowskiej Beksiński wrócił do rodzinnego Sanoka. Już w pierwszej połowie lat 1950. wykonał dojrzałe prace fotograficzne, a także zainteresował się malarstwem, a później malarstwem materii.

Jako młody artysta zajmował się fotografią, wygrywając szereg konkursów międzynarodowych. Dziś Beksiński jest rzadziej kojarzony z czarno-białymi zdjęciami, jednak to właśnie od nich zaczął swoją karierę. Jego fotografie przedstawiały ludzkie postacie, często w niecodziennych pozach – skulone, jakby zalęknione modelki były owinięte sznurkami, ich ciała były zdeformowane lub tak skadrowane, że było widać tylko ich fragmenty.

Po pewnym czasie Beksiński przeszedł jednak do następnej formy wyrazu, jaką był rysunek. Jego rysunki były najpierw na pół abstrakcyjne. Potem przeszedł do czystej figuracji o pełnej erotyki, sadyzmu i masochizmu atmosferze. Beksiński w swych rysunkach „pastwił” się nad żywą osobą, deformując jej ciało i ukazując ją często w trakcie kopulacji, związaną i zniewoloną.

Około 1964 roku zaczął malować. Zdecydowanie zerwał wówczas z awangardą i w pełni oddał się malarstwu fantastycznemu, wizjonerskiemu, figuratywnemu, starannie malowanemu farbą olejną na płycie pilśniowej. Nigdy nie dawał swoim obrazom tytułów, uznając, że każdy widz może je interpretować w dowolny sposób. Pierwszy okres tego malarstwa, pod wpływem mistycyzmu wschodniego, któremu wówczas Beksiński hołdował, był pełen symboli, tajemniczych treści i katastroficznej, pełnej grozy atmosfery.

Pierwszym poważnym sukcesem wystawienniczym była dla Beksińskiego wystawa jego obrazów o tematyce czysto fantastycznej, zorganizowana w 1964 roku w Warszawie przez krytyka Janusza Boguckiego. O ile awangardowa krytyka odwróciła się wówczas od Beksińskiego raz na zawsze, uważając go za renegata, o tyle publiczność dobrze przyjęła wystawę. Sprzedał na niej wszystkie wystawione obrazy.

W swej twórczości z lat 90. Beksiński coraz bardziej oddalał się od fantastyki, tajemniczych treści, pełnej grozy atmosfery, którymi były przepełnione jego obrazy z okresu „fantastycznego”, który też sam określał jako „barokowy.

Po 2000 roku, nie zaprzestając jednocześnie malować i rysować, zaczął Beksiński tworzyć swoje kompozycje na komputerze i przy pomocy fotokopiarki.

TYTUŁ: Bez tytułu

Krzysztof Rećko-Rapsa (ur. 1959 r.)

Jest jednym z pierwszych absolwentów koszalińskiego Liceum Plastycznego. Mieszka i tworzy w Koszalinie. Założyciel grupy artystycznej TWA (Towarzystwo Wzajemnej Adoracji), która promowała lokalnych twórców, umożliwiając młodym artystom zaprezentowanie swojej twórczości w koszalińskich instytucjach kultury. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków i członek Stowarzyszenia Promocji Artystów Wybrzeża ERA-ART w Gdyni.

Jego malarstwo to przede wszystkim emocje zamknięte w abstrakcyjnych kompozycjach. Jak sam przyznaje, rozpoczynając pracę przy pustym blejtramie, nie wie jaki będzie końcowy efekt. Nie planuje, nie rozmyśla nad tym co powstanie – nieraz dopiero w trakcie tworzenia podejmuje ostateczne decyzje odnośnie kompozycji, kolorystyki itp. Niektórzy widzą w jego twórczości podobieństwo do stylu action painting, inni określają ją mianem lirycznej abstrakcji.

Recenzent Marita Benke-Gajda (Akademia Sztuk Pięknych Kraków) napisała: Kolor jest w twórczości Rapsy wszechobecny. Obserwując Jego twórczość ostatnimi czasy odnoszę wrażenie, że z każdym nowym cyklem, czy nawet obrazem, wchodzi on na nową, ciągle formalnie odkrywaną ścieżkę. Wciąż zaskakuje widza kapitalnym wręcz przekazem na temat własnych przemyśleń, emocji, uczuć. Zapraszając do ogrodu swojej wyobraźni, daje nam przedsmak malarskiego raju.

Krzysztof Rapsa prezentował swoje prace na licznych wystawach indywidualnych m. in. w Krakowie, Warszawie, Elblągu, Szczecinie, Gdańsku, Londynie, Mińsku, Grodnie, Seulu. Jego dzieła z powodzeniem sprzedawane są w domach aukcyjnych i znajdują się w licznych kolekcjach muzealnych i prywatnych na całym świecie (w Niemczech, Danii, Szwecji, Francji, USA, Kanadzie, Australii, Białorusi, Anglii).

Twórczość Krzysztofa Rapsy była wielokrotnie wyróżniana. Otrzymał nagrodę Era-Art na VI Międzynarodowym Biennale Malarstwa i Tkaniny Unikatowej w Muzeum w Gdyni. Prezydent Koszalina uhonorował twórcę, przyznając mu prestiżową nagrodę Koszalińskiego Orła, za sukcesy twórcze w kraju i za granicą. Był również bohaterem filmu Leszka Orlewicza pt. “Na szczęście jest sztuka”.